Geschreven door Nyncke Graafland

‘Ben jíj christen?! Dat had ik niet achter je gezocht’. Ik geloof dat hij het als een compliment bedoelde, maar bij mij kwam het hard aan toen een collega dit een paar jaar geleden tegen mij zei. Blijkbaar straalde mijn gedrag en mijn woorden van de maanden dat ik al met hem samenwerkte niet uit dat ik mijzelf christen noem. Had ik het bewust verborgen gehouden of was het gewoon nooit echt ter sprake gekomen? Ik denk van allebei een beetje.

Wat maakt het uit?

Ik besloot in elk geval dat ik dit niet meer wilde. Ik wil mijn geloof, dat waar ik zo veel steun en vreugde uit haal, niet verstoppen. Het hielp dat ik sowieso al steeds vaker dacht ‘wat maakt het uit wat mensen denken’ (daar moest ik wel oud(er) voor worden 😉 ), maar ik wil meer dan alleen ‘er niet moeilijk over doen’. Als ik mijzelf christen noem, wil ik ook zo leven dat anderen door mij heen iets van God zien, over Hem horen. Maar hoe doe je dat?

In eerste instantie besloot ik gewoon open en eerlijk te zijn. Als iemand vroeg wat ik dat weekend gedaan had dan zei ik dat ik naar de kerk was geweest en vertelde soms iets over de preek. Ik probeer steeds meer op mijn woorden te letten (op de een of andere manier echt een uitdaging want blijkbaar praat ik vrij plat en soms grof Delfts). Ik probeer niet te roddelen over collega’s en doe enthousiast mee met het kerstproject voor kwetsbaren. Maar ik ben ook maar een mens. Ik ben feilbaar, maak fouten, moet het ook vaak nog leren.

By our love

In Johannes 13: 34,35 staat: Een nieuw gebod geef Ik u, namelijk dat u elkaar liefhebt; zoals Ik u liefgehad heb, moet u ook elkaar liefhebben. Hierdoor zullen allen inzien dat u Mijn discipelen bent: als u liefde onder elkaar hebt.Of zoals Jars of Clay het zingt ‘they will know we are Christians by our love’. Dé manier om God te laten zien, om een opening te hebben om vrijmoedig en eerlijk iets over God door te kunnen geven is door lief te hebben. Je naaste én jezelf. Door eerlijk te zijn over wie je bent en wat je voelt. Over de plekken waar je er nog niet bent, waar je God en Zijn genade zo hard nodig hebt. Door er voor een ander te zijn zonder oordeel maar met liefde en aandacht, met tijd. Door er te zijn, aanwezig, oplettend, helemaal. Het klinkt logisch, maar in onze drukke en vluchtige tijd is dit niet zo eenvoudig.

Vrijmoedigheid is niet perse alleen het vrijuit spreken over God, maar ook de verantwoordelijkheid nemen om te leven zoals Hij van ons vraagt. Naar Hem te luisteren in plaats van naar de wereld. Zijn mening en waarheid over jou belangrijker te vinden dan de mening van de wereld. Zodat mensen niet meer zeggen, ‘ben jíj christen’, maar ‘jij bént christen!

Rigoureus

Het afgelopen voorjaar nam ik zelf een (voor mijn doen) wat rigoureus besluit, een tatoeage van een kruis op mijn pols. Er waren vele redenen voor om dit te doen, maar een ervan was dat ik mijn geloof niet wil verstoppen. En als ik gedrag laat zien dat niet bij mijn geloof past ben ik daar, met zo’n openbaar teken, ook aanspreekbaar op. Een openbare uitnodiging voor een eerlijk gesprek.

En nu aan de slag

Zie jij in je leven nog plekken waar je je geloof, soms onbewust, achter houdt? Weet je wat je tegen houdt om open en eerlijk te zijn?Zie je mogelijkheden om lief te hebben, er te zijn? En wat zou een rigoreuze stap zijn die bij jou zou passen om open en eerlijk te zijn?  Deel gerust foto’s, getuigenissen of ideeën!

Door de site te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

Deze site is standaard ingesteld op 'cookies toestaan", om je de beste mogelijke blader ervaring te geven. Als je deze site blijft gebruiken zonder je cookie instellingen te wijzigen, of als je klikt op "Accepteren" hieronder, dan geef je toestemming voor het gebruik van Cookies.

Sluiten